Küçükyalı Faciasını Hatırlayan Var Mı?

Gazeteci Fethi Satıcı Küçükyalı Sinema faciasını yazdı.

Küçükyalı Sinema Şehitlerini Yâd Edelim

Benim gibi ancak 70’ine merdiven dayamış olanlar hatırlar, hatırladıkları zamanda tüylerinin diken olduğunu, damarlarında ki al kanın belki donduğunu hissederler. Nedir Küçükyalı Faciası? Yüz yıl içeresinde belki İstanbul’da meydana gelen en büyük facia olarak kayıtlara geçmiştir Küçükyalı faciası.

Facianın meydana geldiği gün nice ocaklar söndü, nice genç fidanlar yaşamlarını yitirdiler. Bugün bu facia unutuldu. Çünkü aradan tam 50 yıl geçti. Bugün benim gibi hayatta olanların hafızasından silinmeyen Küçükyalı faciasının ne olduğunu şu anda bilen kaç yerel yönetici ve gazeteci var? O korkunç faciada yaşamlarını yitiren çocuklar şimdi sağ olsalardı torun torba sahibi olacaklardı. Ruhları şad olsun, nur içinde yatsınlar.

Çığlıklar Karanlıkta Çınladı

Soğuk bir kış günüydü insanlar mutluydu. Henüz 1960 İhtilali daha olmamıştı. İstanbul’da ve ilçelerinde insanlar güven ve huzur içinde yaşıyorlardı. Geçim sıkıntısı, can ve mal güvenliği sıkıntısı yoktu o güzelim yıllarda. Bet bereket vardı aile reislerinin cüzdanlarında ve ceplerinde. İnsanlar bir birini tanır ve saygı gösterirlerdi o güzelim yıllarda. İşte o güzelim yıllarda meydana gelen Küçükyalı faciası bütün güzellikleri, mutlulukları alıp götürdü. İnsanlar o gün kahroldu, insanlar Ogün beton yıkıntıları arasında ezildi. Nice ocaklar söndü o gün Küçükyalı’da.

Bir baba vardı ki bağrına taş bastı o uğursuz günde. Eşini ve ÜÇ evladını kaybetmişti Küçükyalı faciasında. Yakacık mezarlığına defin edildi anne ve üç küçük yavrusu. Baba benzin istasyonu işletiyordu Küçükyalı’da. Sevilen, sayılan, kısa boylu, şişman ve ton bir adamdı talihsiz baba. Oda şimdi hayatta değil. Eşi ve üç küçük yavrusu ile koyun koyuna yatıyor Yakacık mezarlığında

Yıl 1959. Salon ve yazlık sinemaların çok büyük ilgi gördüğü yıllardı bunlar. İstanbul halkının tek eğlencesi ve vakit geçirebilecekleri mekânlardı sinemalar. Her semtte birkaç sinema birden vardı. İşte bu sinemalarından biride Küçük yalı semtimizdeydi. Keşke o sinema olmasaydı o günlerde.
Evet, o gün çığlıklar, haykırışlar karanlıkta çınladı ve dışarıya yayıldı. Orta da duvar kalmamıştı ki, çığlıklar yankılansın. Sanki Deprem olmuştu Küçükyalı semtimizde.
O uğursuz günde Marlon Brando’nun “ ÇAYHANE “ filmi gösteriliyordu, Küçükyalı NEŞE Sineması’nda.

Bir kış günü ikinci ve üçüncü katı inşa halinde olan NEŞE sineması film gösterimi esnasında çöktü. Seyircilerden 37 kişi hayatını kaybetti. 47 kişi ağır yaralandı.

Bilirkişi raporuna göre, çökme nedeni binanın sinema haline getirilmesi için ilk kattaki sütunların yıkılması, kötü malzeme kullanmak ve beton kurumadan üçüncü katın inşasına başlamaktı.

Sinema Şehitleri Unutuldu!

Sorumsuz bir Mütayit kurbanı olan 37 sinema şehidimiz maalesef unutuldu. Facianın meydana geldiği arsa üzerinde şimdi çok talkı bir apartman ve alt katlarında da iş yerleri var. Belki o binanın ve iş yerlerinin sahipleride burasının 37 insanımıza mezar olduğunu bilmiyorlardır. Burada Anadolu Yakasının en büyük çökme faciasının meydana geldiğini belki de bilmiyorlardır. Bilseler ve ya öğrenseler ne fark eder? Sinema faciasında yaşamlarını yitirenlerin yakınlarını arayacağım ve bulacağım. Belki Allah’ın rahmetine kavuşmuş 37 insanımızın birkaç silik fotoğrafını bulmaya çalışacağım. Belki benim için biraz zor olacak. Aradan tam 50 yıl geçti.
Belki bana bazı insanlar kızacak Küçükyalı faciasını hatırlattım diye. Belki bazıları da teşekkür edecek bilmedikleri Küçükyalı faciasını öğrendik diye.

Başkan Zengin’ e Önerim Olacak

Maltepe Belediye Başkanı Prof.Dr. Mustafa Zengin, hassas ve duyarlı bir Belediye Başkanı. Belki Sayın Başkan’da duymamıştır 50 yıl önce meydana gelen sinema faciasını. Başkanımıza öneriyorum ve en kısa zaman içeresinde NEŞE Sinemasının çöktüğü yerin önünde 37 insanımızı anma törenleri düzenleyelim. 37 insanın hayatını kaybettiği yere karanfiller ve demet demet çiçekler bırakalım. Hatta oranın yakınına mümkünse bir ANIT dikelim ve bu anıtın gövdesine 37 sinema şehidimizin isimlerini yazalım. Ve her yıl burada 37 sinema şehidimizi anma törenleri düzenleyelim, kabristanlarını ziyaret edelim.

Belediye Başkanı Prof. Dr. Mustafa Zengin, mutlaka konuyu dikkate alacaktır ve 37 sinema şehidimizin kemiklerinin sızlatılmasını durduracaktır. Çünkü 37 Küçükyalı’nın kemikleri sızlıyor.

1456796_584611481593724_448171577_n

Görgü Tanığı İle Görüştüm

50 yıl önce meydana gelen ve Türkiye yi o yıllarda yasa boğan Küçükyalı Sinema faciasının tanıklarını, çökme anında hayatlarını kaybedenleri tespit etmekte zorlandık. Dile kolay aradan tam 50 yıl geçmiş. Olayı yaşayanlar, görenler bir bir yaşamlarını yitirmişler. Bazı görgü tanıkları olmasına rağmen onlara ulaşamadım. Özellikle Neşe Sineması sahibi Rahmetli Naci Beyin oğlu yaz tatilini Altınoluk’ta geçirdiği için kendisine ulaşamadım. 10-15 gün içinde geleceklerini öğrendim.
Bu arada konu ile ilgili bilgilere sahip olan ve olayı yakından gören Küçükyalı Belediyesi Meclis üyesi ve Başkan Vekili Sayın Selahattin Pırlanta ile görüşmeye muvaffak oldum.

Selahattin Bey, doğma büyüme Küçükyalılı. Olayın canlı şahidi. Selahattin Pırlanta unutulması mümkün olmayan Sinema faciasını yeniden yaşarmış gibi oldu. Hatırlatmada bende zorluk çektim. Belki bir yakınını orada kaybetmiştir diye düşündüm. Çocukluk arkadaşları vardı hayatlarını kaybedenler arasında. Okul arkadaşları vardı tonlarca ağırlıktaki enkazın altında kalıp can veren.

1977–1980 yılları arasında Küçükyalı Belediyesi Başkan vekilliği görevinde bulunmuş 68 yaşında bir Küçükyalı sevdalısı. Acınızı hatırlatmak istemezdim. Konuyu yeni yetişenler ve yerel yöneticilerin çoğu bilmiyor.

Küçükyalı Sinema Şehitlerimizi yad etmemiz gerekiyor” dediğimde “ Tabi memnuniyetle neden olmasın? Dedi ve o korkunç günü kısa da olsa şöyle anlattı: “ 1959 yılının çok soğuk bir günü idi. Dün gibi hatırlıyorum Marlon Brondo’nun Başrolünü oynadığı “Çayhane” filmi gösteriliyordu. Gündüz matinesi olduğu için müşterilerin çoğunluğu kadınlar ve çocuklardı. Henüz 15-16 yaşındaydım. Birden ortalığın karıştığını ve semt sinemamızın çöktüğü haberi dalga dalga semtimize yayıldı.

Bende babamla birlikte çökmenin olduğu yere gittiğimde beton enkazı ile karşılaştım. Enkazın altından yükselen çığlıklar, inlemeleri bugün bile hala kulaklarımda çınlamakta. Feci ve korkunç bir gündü. İlk kurtarma çalışmasını kahvede oturan ağabeylerimiz yapmıştı. Daha sonra İtfaiye ve belediye ekipleri müdahale ettiler. Aynı filmi ben de bir iki gün önce izlemiştim. Sinema faciasında çocukluk ve okul arkadaşlarımı kaybettim. Bu konuda daha fazla konuşamayacağım. Çok korkunç bir gündü” şeklinde duygularını dile getiren Küçükyalı Belediyesi eski Başkan Vekili Sayın Selahattin Pırlant’a teşekkür ettik.

Pırlant’la görüştüğümüz diğer Küçükyalılılar gibi Sinema Şehitlerimizin unutulmaması gerektiğini, hatta yıl dönümlerinde yad edilip Mevlit okutulması gerektiğini de sözlerine ekledi.

Evet, şimdi Maltepe ‘nin çalışkan ve başarılı Belediye Başkanımız Prof.Dr. Mustafa Zengin,50 yıl önce meydana gelen ve o günü yaşayanların hafızasından silinmeyen Küçükyalı Sinema Şehitlerimiz ile ilgili nasıl bir çalışma yapacak onu bekliyoruz.

Bu habere ekleyebileceğiniz bir görüşünüz var mı? İsterseniz, yorumlar kısmına ekleyebilirsiniz.

Yorumlar